تفکر سفید

یکی از محفل هایی که هرکول بشیر عاشق و کشته مرده آن بود ، انجمن های مخفی بود.بیشتر اعضای انجمن های مخفی در مورد هرکول بشیر خبر داشتند.گذزان وقت در چنان مکان هایی برای بشیر بیشتر یک تفریح و سرگرمی محصوب می شد.هوش و شور بشیر از علل اصلی پیشرفت بشیر در چنان شرایط پیچیده بود.نمی خواهم در مورد انجمن های مخفی که هرکول بشیر از پایه های آن بود زیاد وارد جزییات بشم.این بار قصد دارم درمورد یک ماموریت خطیر صحبت کنم.ماموریتی دشوار که تنها شخص هرکول بشیر از پس انجام آن می تواند بر می آید.هیچ کدام از افرادی که تحت تعلیمات جاسوسی سخت قرار گرفته بودند و برای خود نام و نشانی به هم زده بودند حتی جرات بردن نام آن جلسه مخفی و مخوف را نداشتند.قرار بود یک نشست فوق سری در مورد نحوه سلطه بر افکار انسان ها توسط کارگزاران بلدرچین سفید برگزار بشه.چنان این جلسه از اهمیت بالای برخوردار بود که در صورت موفقیت آمیز بودن جلسه ، به راحتی و بدون هیچ دردسری تفکر سفید بر همه جا سایه می افکند.تفکر سفید یک ایده یا عقیده بود که توسط بلدرچین سفید برای سلطه ی فکری بر نژاد بشر طراحی شده بود.این تفکر چنان طراحی شده بود که در ابتدا بسیار انسانی و اخلاقی و در جهت گسترش محبت بین انسان ها به نظر برسد.اگر کسی در ابتدا فریب می خورد و اصول اولیه آن را قبول می کرد ، شبیه کسی می شد که هیپنوتیزم شده و دیگر عقل و منطق بر او حکومت نمی کند و فقط دستوراتی که از طرف بلدرچین سفید می رسید با جان و دل قبول می کرد.چنین افرادی با تمام کسانی که نظراتی مخالف با بلدرچین سفید داشتند به شدت مخالفت و دشمنی می کنند.تنفر و انزجار نسبت به منتقدان بلدرچین سفید در دل چنین افرادی به شدت ریشه می افکند.حتی موضوع از این هم پیچیده تر و دشوار تر می شود.زیرا هر کدام از این افراد آلوده شده و فریب خورده قصد خواهند داشت که دیگران را نیز آلوده کنند.به این ترتیب جمعیت آلوده شده ها روز به روز مثل تورم افسار گسیخته هر روز بیشتر از دیروز خواهد شد.
اگر چنین عقیده ای(تفکر سفید)را یک بیماری در نظر بگیریم ، شاید بهترین درمان، پیشگیری باشد.وچه کسی بهتر از هرکول بشیر می توانست ماجرا را به پایان برساند و بار دیگر شجاعت و لیاقت خود را به همه به اثبات برساند.
ابتدا بایستی نقشه عملیات انتحاری به دقت کشیده می شد.با کمک بهترین متخصص ها موجود در دنیا برنامه با جزییات کامل مشخص شد.در آخر بار دیگر بشیر جزییات عمیلیات را بررسی کرد تا مطمئن شود که در روز موعود کمترین انحرافی از برنامه اصلی اتفاق نیفتد.
در روز موعود بیش از صد نفر از کارگزاران اصلی بلدرچین سفید از گوشه و کنار جهان با هواپیما و هلیکوپتر و کشتی، خود را به مکان اجلاس رسانده بودند.هرکول بشیر صبور بود و قصد داشت بعد از برگزاری جلسه ، هنگام خوردن شام دخل همه را در یک لحظه در آورد.اما چطور می خواست این کار را انجام بدهد. پاسخش را فقط بشیر می دانست.راستش بشیر قصد داشت که نقشه ایی که قبلا هزار بار بررسی شده بود را کنار بزاره و از یک روش دیگه وارد سالن شام بشه.چون فکر می کرد احتمالا بلدرچین سفید چند نفوذی در بین گروهش داشته باشه و احتمال لو رفتن نقشه ،هر چند اندک،وجود داره.اما اعضای دیگر گروه که از این موضوع خبر نداشتند ، به شدت نگران و مظترب بودند چون هرکول بشیر در موقعیت مورد نظر نبود و حتی امکان ارتباط هم وجود نداشت.
حدودا ساعت ده شب بود و میهمانان بعد از برگزاری اجلاس و تصمیمات ماخوذه ، از یک طرف سرمست و شاد و از طرف دیگر خسته و گرسنه بعد از یک سفر طولانی ،برای صرف غذا های لذیذ لحظه شماری می کردند.حالا حدس بزنید در چنین شرایط مایوس کننده ای ، هرکول بشیر کجا بود؟اگر بگم باور نمی کنید.یه جای گرم و شاید داغ.یک فر.درسته یک فر در همان آشپزخانه برجی که اجلاس در آن برگزار شده بود.
سر آشپز با هزار افاده بلدرچین بریان شده(هرکول بشیر)را از فر بیرون آورد و توی سینی قرار داد و اطراف اون رو با مخلفات تزیین کرد.و دستور داد ، بلدرچین بریان شده رو برای صرف به سالن غذا خوری ببرند.همین که بشیر را وارد سالن غذاخوری کردند طولی نکشید که بشیر از جادوی مخصوص خود استفاده کرد و تمام سالن رو یک دود قهوه ای غلیظ پوشاند.همین که دود از بین رفت ، دیگر کسی در آن سالن به چشم نمی خورد. تک تک آنها ، تبدیل به قاب عکس هایی شده بودند که بر روی دیوار قرار گرفته بودند.حالا فکر می کنید چرا بشیر از این نوع جادو استفاده کرد.منظورم اینکه چرا اون ها رو کلا از صحنه ی روزگار محو نکرد.خوب علتش ساده است.می خواست مردم همیشه دشمنانشون را به یاد داشته باشند و تاریخشون رو فراموش نکنند.
نتیجه اخلاقی این داستان اینکه اولا هرکول بشیر بی ماننده و ثانیا به اون غذایی که دیگران براتون درست می کنند ،اعتماد نکیند.البته این رو هم به یاد داشته باشید که بیشتر اوقات در زندگی ، راه حل مشکلات بزرگ بسیار ساده است.فقط بایستی مشکل را کمی واقع بینانه تر در نظر بگیریم.